Metoda S.M.A.R.T. (czasem pisane jako SMART) nazwę swoją wzięła od pierwszych liter angielskich słów dotyczących składających się na nią cech. Należą do nich: specific, measurable, attractive, realistic, timely defined. Przymiotniki te mają opisywać cel, jaki sobie stawiamy. Metoda sprawdzi się także w przedsiębiorstwie i jest skuteczna w wyznaczaniu dążeń, które mają być realizowane. Grupa Doradcza Qualitas (https://www.iso-konsulting.pl/) wdraża do firm systemy zarządzania jakością, ale także tego typu, proste rozwiązania. Poprawiają one funkcjonowanie firmy, co jest zauważalne po pewnym czasie od wprowadzenia zmian w życie.
Jaki powinien być cel, który wyznacza sobie przedsiębiorstwo?
Cel, który wyznacza sobie przedsiębiorstwo (albo człowiek w swoim życiu) musi być konkretny. Nie może to być na przykład „będziemy lepsi od konkurencji” albo „nastawimy się na wysoki zysk”. Cel musi być jasno określony, przekaz musi być jasny dla pracowników. Lepiej gdy zakres działań jest chociaż trochę zawężony, wtedy łatwiej się skupić na realizacji celu.
Druga kwestia to mierzalność — ściśle powiązana z pierwszym punktem. Cel musi być określony liczbowo, bo tylko wtedy wiadomo czy go udało się zrealizować. Liczba powinna być określona na podstawie jakichś danych. Celem na rok może być przykładowo sprzedaż większej ilości produktów niż w roku minionym. Granicą, która wyznacza realizację celu, jest liczba za rok miniony.
Cel musi być motywujący i atrakcyjny. Jego realizacja powinna przynieść nam korzyść, nauczyć nas czegoś, wypracować pewne umiejętności. Nie może być zbyt łatwy, bo wtedy motywacja osiągnie niski poziom. Cel powinien dawać satysfakcję, budzić emocje, motywować do działania. Można przygotować tabelę zysków i strat związanych z realizacją celów albo notować trudności i mocne strony, które wyszły na jaw w trakcie działania.
Warto zadbać o to, by cel był realny. W tym celu sprawdzamy, jakie zasoby posiadamy, ile osób mamy w zespole, jakim czasem dysponujemy itd. Warto określić ambitny, ale możliwy do wykonania cel. Zbyt łatwy, albo niemożliwy do zrealizowania będzie wzbudzał poczucie bezsensowności działań. Pracownicy będą mniej zaangażowani, jeśli będą czuć, że ich praca nie przyczyni się do realizacji celu.
Cel musi być też określony w czasie. Przykładowo — do końca miesiąca zrealizujemy ten projekt. Brak ram czasowych sprawia, że nie wiadomo, ile będą trwały działania. Może będą trwały w nieskończoność? A może działania zajmą tydzień? Ramy czasowe pozwalają także rozplanować swoją i innych pracę. Każdy może realizować swoją część projektu i ma świadomość, jaki jest deadline.
