Ewolucja natywnych aplikacji mobilnych
Tradycyjne aplikacje mobilne, które zaczęły powstawać od 2008 roku, opierały swoje działanie wyłącznie na możliwościach sprzętowych ówczesnych telefonów komórkowych, które nie posiadały – tak jak dzisiaj – możliwości niemal ciągłego dostępu do szybkiego transferu danych internetowych. Dzisiaj takie aplikacje nazywamy aplikacjami natywnymi, czyli tymi “rodzimymi”, od których wszystko się zaczęło. Dzisiaj, mimo iż pojawiły się również aplikacje webowe oraz hybrydowe, aplikacje natywne w dalszym ciągu powstają i cieszą się niemałą popularnością.
Jak działają aplikacje natywne?
Zasada działania aplikacji natywnych polega na pełnym wykorzystywaniu parametrów i technologii obecnej w smartfonach. Od 2008 roku do dzisiaj telefony komórkowe przeszły intensywną drogę rozwoju, toteż natywne aplikacje mobilne rozwijały się równie prężnie. Aplikacje te mogą mieć przeróżne zastosowanie, gdyż mają możliwość wykorzystywania takich funkcji telefonu jak aparat, latarka, czytnik linii papilarnych, nagrywanie głosu, nawigacja GPS i wiele innych. Dzięki temu, że nie opierają one swojego działania na dostępie do internetu, działają stosunkowo szybko oraz są niemal niezawodne.
Problemem, jaki pojawia się w kontekście aplikacji natywnych jest to, że są one tworzone zazwyczaj na jeden system operacyjny. Stworzenie tej samej aplikacji zarówno na Androida, iOS czy Windowsa wymaga tworzenia jej oraz aktualizowania późniejszych zmian osobno dla każdej platformy, czego konsekwencją jest konieczność zatrudnienia kilku zespołów specjalistów. Implikuje to dodatkowe koszty, na które twórcy aplikacji nie zawsze mogą sobie pozwolić. Z tego względu aplikacje dostępne na smartfonach Apple nie pokrywają się z tymi z systemem Androida czy Windowsa.
User Interface aplikacji natywnych
Jeżeli dana aplikacja natywna występuje jednak na kilku systemach operacyjnych, często jej szata graficzna dostosowana jest do wymogów i zaleceń producentów danych systemów operacyjnych. Ma to na celu zunifikowanie wszystkich aplikacji projektowanych pod dany system, tak by były one spójne wizerunkowo oraz przyczyniały się do czytelności i komfortu korzystania z jego interfejsu użytkownikom przywykłym do pewnych standardów ich systemu operacyjnego.
